Rozdział 6

Rozdział 6

"Moja nie pamiętna  przeszłość "

Obudziłam się wtulona w Jaka.Podparłam się i spojrzałam na zegarek.

7:20.

-Już wstałaś?-powiedział mój "chłopak" i pocałował mnie.Jego wargi były zimne i twarde.

-Mogła bym się do tego przyzwyczaić-pomyślałam wiedząc że już w najbliższym czasie tego nie powtórzę.
-Oj tak-usłyszałam głos Adair. 
Oderwałam się od Jaka i poszłam się ubierać.Wybrałam sobie żółtą bluzkę na ramiączka i  krótkie spodenki.
-Co robiłeś przez cała noc?-zapytałam z ciekawości.
-Ogólnie to czytałem.Masz bardzo ciekawy księgozbiór ... przepraszam książko zbiór.
-No cóż trochę się tego nazbierało.-przyznałam i weszłam do łazienki.
-Chyba nie zamierzasz iść ze mną?-dodałam.
On tylko uśmiechnął się łobuzersko a ja zamknęłam drzwi.
Wykąpałam się i uczesałam w kłosa na bok. Użyłam maskary podkładu i błyszczyka.
Kiedy wyszłam Jake przyglądał się zdjęciom na ścianach.
-Byłaś słodka-skomentował to na którym miałam 3 latka.-Oczywiście nadal jesteś-dodał widząc mój wyraz twarzy.Wzięłam kluczyki od auta ale Jake wyrwał mi je swoją szybkością tak że nawet nie zauważyłam.
-Dzisiaj pojedziemy moim.
Pokiwałam głową i zeszłam na dół.Wsiadłam do jego auta.
Szczerze byłam ciekawa reakcji  Lu i Kristeen a przede wszystkim Chrisa.
Zajeliśmy miejsce koło Kristeen, którą dostrzegłam w oddali.
Jake spojrzał na mnie i wysiadł aby otworzyć mi drzwi.Idąc w stronę mojej przyjaciółki chłopak złapał mnie za rękę. Dziewczyna  otworzyła szeroko oczy.
-Czyż by nowa para w naszej budzie?-zapytała.
-Tak.-odparł mój ....chłopak?
-Co jest?-podbiegła do nas Lu i widząc nasze splecione dłonie z jej twarzy znikł uśmiech.
-Naomi i Jake  są razem-powiedziała Kristeen.
Lu odwróciła się i poszła w stronę klasy.Z resztą my zrobiliśmy to samo.Nagle poczułam jak bym dostała kamieniem w głowę.Zrozumiałam że nasza bliskość z Jakiem się skończyła.
Puściłam jego rękę i usiadłam na swoim miejscu.
W połowie lekcji dostałam karteczkę od  Luny.
"Od kiedy jesteście razem?"
Odpisałam :
"Od wczoraj.Przyszedł do mnie i jakoś tak wyszło.
Przez resztę dnia w ogóle się do mnie nie odzywała.Za to Jake na każdym możliwym kroku próbował się do mnie zbliżyć  co w moim przypadku kończyło się "ciosem" w głowę.
Pod koniec dnia podszedł do mnie Chris.
-Może poszła byś ze mną do kina?-spytał.
-Bardzo chętnie.Musisz mi coś powiedzieć.-powiedziałam bo przypomniało mi się że on też jest wampirem.
-Jake ci powiedział?
-Tak.
-Cholera.Mówiłem mu żeby nic nikomu nie pisnął.Szczególnie tobie.
-Dlaczego "szczególnie tobie"?
-Nie powinnaś się w to mieszać.-powiedział bardziej do siebie niż do mnie.
-Odpowiesz mi czy nie?!-zdenerwowałam się gdy podszedł Jake.
-Co jest?-dodał widząc moją  minę.
-Musimy pogadać.-zwrócił się do niego Chris.
Pociągną go za sobą a ja krzyknęłam.
-Hej ! Skoro ja też jestem w to wmieszana to ja też idę.
Chris poparzył na mnie i zwrócił oczy do nieba.
-Ma rację.-poparł mnie mój chłopak.
Popatrzyli się na siebie i pokiwali głowami tak jakby umieli sobie czytać w myślach.
-Choć idziemy -powiedział Jake i zaprowadził mnie do samochodu.
-Będzie dziś u ciebie twoja mama w domu?-spytał w połowie drogi.
-Nie pojechała w delegację a co?
-Przyjadę po ciebie o 20.-odparł dojeżdżając pod mój dom.
-Dobra.
Wysiadłam i weszłam do domu.Przez cały dzień w szkolę chciałam się od Jaka odizolować a kiedy tak się stało mam ochotę go pocałować i przytulić.
Poszłam do kuchni zrobić sobie coś do jedzenia.Potem odrobiłam lekcję.W końcu pomyślałam czy nie porozmawiać z Adair.
Usiadłam na łóżku a ona pojawiła się.Widać dobrze wiedziała że tego chce.
-Dlaczego  nie pozwalasz mi się zbliżać do Jaka?.-spytałam. 
-A dlaczego ja mam tobie to mówić?Mówiłaś że nic do niego nie czujesz , a wczoraj..-urwała.
Dobrze wiedziałam co chciała powiedzieć.
-Dobrze powiedzmy że mi na nim zależy i co wtedy ?Czy to coś zmieni?-zadałam pytanie.
-Nie.
-Czemu?-zapytałam zawiedziona.
-Ale jesteś głupia. Myślisz że robię to tylko dlatego że Jake coś ci zrobi?!-powiedziała , widocznie czytając moje myśli.
-To o co ci chodzi?!
-Jesteś już nie znośna wiec ci powiem.Kilka wieków temu byłam córką znanego króla i żoną najbardziej pożądanego mężczyzny w kraju , a ty byłaś zwykłą dziewczyną.Pewnego dnia odkryto że jesteś moją siostrą.-zatkało mnie ale słuchałam dalej-Stałaś się najbardziej , jak by to ująć....byłaś wielbiona przez wszystkich. Wszyscy odsunęli mnie na bok i zostałaś tylko ty.Mój maż zakochał się w tobie ale ty dowiedziałaś się o jego pomyśle zatrucia taty.Zabiłaś go i pokochałaś Jake.Wtedy przysięgłam sobie że nigdy ci tego nie wybaczę.Pewnego dnia ktoś przemienił mnie w wampira.Nareszcie los się do mnie uśmiechnął.Zbiłam ciebie i Jaka ale wy zawsze się odradzacie, choć teraz nie dam rady zabić Jaka lecz ciebie tak.

-Chcesz mnie zabić?!-przerwałam jej.
-Tak , wolno i boleśnie ale jeszcze nie teraz.Dam ci trochę czasu abyś mogła pobyć ze swoim jedynym.
-Jak zamierzasz to zrobić?
-Zobaczysz.Zrobię to tak że nikt nie będzie w stanie ci pomóc.-powiedziała i zniknęła.
Moją głowę dopadł okropny bój głowy , potem doszedł ból brzucha .
Nagle usłyszałam jak ktoś wchodzi przez okno i sekundę później jest przy mnie.
-Naomi co się dzieje?-zapytał Jake.
Rzucałam się na łóżku nie mogąc wytrzymać. Czułam jak by ktoś wyciągał mój mózg a brzuch przebijał nożem.
-Naomi!-usłyszałam głos Chrisa -Co jej jest?-zwrócił się do mojego chłopaka.
-Nie wiem.Przybiegłem bo usłyszałem jej krzyk.-odparł a na swojej głowie poczułam zimną dłoń któregoś z nich.
-Ktoś nie pozwala mi zobaczyć jej wnętrza.Tak jak by to nie była wcale Naomi.Nie potrafiła by.-powiedział Chris.
-Niech się trochę o ciebie pomartwią.-usłyszałam Adair a ból się zwiększył.
-Proszę przestań!-krzyczałam na głos , i wcale nie obchodziło mnie to że słyszą to chłopaki.-Błagam przestań.Nie zniosę tego dłużej.
Niestety to nic nie dało.
-Chris co robimy?!-zapytał Jake.
-Czekamy aż przestanie.
-Żartujesz?
-A masz inny pomysł?
Zamilkł ale po chwili powiedział do mnie:
-Naomi , skarbie , nie przestawaj walczyć.
To nie było takie proste jak się zdawało.Adair była silniejsza niż ja.Przecież gdyby nie ona już dawno bym nie żyła.Jak mam walczyć z kimś bez kogo nie mogę żyć.
Po kilkunastu minutach, które ciągnęły się w nieskończoność moja "siostra".Ustąpiła.
Jake wziął moją głowę na kolana i dodał:
-Naomi nie dałaś się.
Zemdlałam bo byłam wykończona.