-Znowu mnie okłamałeś-krzyknęłam a mój głos był cały czas ochrypły.
-Wcale nie myślałem że to będzie aż tak złe-odparł podchodząc do mnie. Po policzkach ciekły mi łzy.
-Ale nie ważne co się stało ważne jest to że cię kocham.-dodał lecz nie chciałam tego słuchać
Kłamał na każdym kroku dlaczego miał by teraz mówić prawdę?!
-Nienawidzę cie!-wrzasnęłam i zbiegłam po schodach na parter.
Niestety on już tam czekał.Cóż nie był "zwykłym człowiekiem"
Chciałam go odepchnąć lecz złapał mnie tak mocno że ledwo co oddychałam.
Szukał moich ust z pod moich długich włosów.Gdy znalazł pocałował mnie .Dobrze wiedział że nie odmówię takiej przyjemności.

poniedziałek, 24 grudnia 2012

Rozdział 2


Rozdział 2
"Sam na sam ze swoim snem"


Kiedy wróciłam do domu , mamy jeszcze nie było.Marzyłam już tylko o tym aby położyć się spać.Byłam bardzo zmęczona.Włożyłam piżamę i zeszłam na dół by nalać sobie szklankę soku.
Nagle do drzwi zadzwonił dzwonek.Myślałam że to mama i poszłam otworzyć w samej koszulce i majtkach.
Kiedy otworzyłam zdziwiłam się kto stoi za nimi.
-Cześć-powitał mnie Jake.
-Hej - odparłam zdziwiona tym że go widzę-Skąd wiedziałeś gdzie mieszkam?
-Chris mi powiedział.Mogę wejść?
Zastanowiłam się chwilę.Co powie na to mama że jestem sama w domu w samej piżamie z atrakcyjnym chłopakiem.Nie wiedzieć czemu moje ciało odsunęło się i wpuściło do środka.Wcale tego nie chciałam.
-Ładny dom-stwierdził rozglądając się dookoła.
-Dzięki , mama wszystko urządzała. 
Usiadł na kanapie a jego spojrzenie mówiło żebym zrobiła to samo.
-Chcesz coś do picia?-zapytałam 
-Poproszę.
Wlałam mu soku i usiadłam na fotelu , trochę od niego oddalona.Czułam na sobie jego spojrzenie, tak jak by pożerał mnie wzrokiem.Takiego spojrzenia nie doznałam jeszcze nigdy w życu.Zagle zadzwonił telefon.
-Przepraszam zaraz wrócę-powiedziałam i pobiegłam na piętro czując jak  odprowadza mnie wzrokiem.
-Halo?-odebrałam
-Cześć-usłysząłam głos mamy.
-Hej, coś się stało?Nie ma cię w domu ,a jest już późno.
-Tak nic się nie stało , poprostu będe dzisiaj spała u mojego kolegi z pracy.Razem robimy prezentację.-oznajmiłam a ja zamarłam.
Jeśli nie wróci do domu na noc to Jake będzie mógł siedzieć tu do rana, bo pewnie go nie wyproszę.Nie dam rady.Kurczę, przecież gdyby był to Chris nie było by z tym żadnego problemu.Czułam się z ty tak jakby
w moim ciałem władał ktoś jeszcze.
-Naomi ? Odezwij się ...coś nie tak?-pytałam mama
-Nie wszystko jest okej , kiedy wrócisz?
-Jutro po pracy.
-Dobrze , to do zobaczenia.-pożegnałam ją.
-Pa.
Zeszłam na dół.Jake nie ruszył się z miejsca choć by na minimetr.
-Niech zgadnę -zaczął-twoja mama dzwoniła z wiadomością że u kogoś nocuję.
-Tak słyszałeś?
-Nie ale moja mama mówi to samo gdy nie wraca.
Tym razem usiadłam koło niego ,podkurczająć nogi.
Spojrzał na mnie i powiedział:
-Wiem już wystarczjąco dużo  o Lu , Kristeen i Chrisie ale nie o tobie.Jesteś jakaś skryta.
-Ja? Nie , poprostu nikt nie pyta to nie mówię.
-To teraz ja cię pytam.
-Co chciałbyś wiedzieć?
-Nie wiem może co lubisz?
-Pływać i czytać książki.
-A czego nie nawidzisz ?-zadał kolejne pytanie.
-Szpinaku nie szczerych ludzi i fast foodów.
-Maniaczka zdrowego żywienia?
-Nie ! Poprostu nie lubię hamburgerów , frytek i innych tych paskudztw.
-Rozumiem.-pokiwał głową.Czułam się trochę nieswojo.
Wiedział bardzo dużo rzeczy na temat różnych miast na świecie.Był bardzo miły inteligentny i uroczy.
-Może obejrzymy jakiś film?-zadałam pytanie bo szczerze mówiąc trochę zmęczyła mnie ta rozmowa.
-Jasne-odparł i włączył telewizję.
Właśnie leciał jakiś horror.Poprosiłam go aby nie przełączał na inny kanał.Gdzieś w połowie filmu zasnęłam.
Trafiłam do jakiegoś ciemnego miejsca gdzie nic i nikogo nie było.Krzyczałam bo naprawdę się bałam.
-Nareszcie udało mi się cię z ciągnąć.-usłyszałam za sobą kobiecy głos.
Odwróciłam się.Prze de mną stała wysoka ,blada kobieta z oczami jak najczerwieńsza  róża.W kącikach jej ust zauważyłam krew.
-Kim jesteś?-spytałam przerażona.-I gdzie ja jestem?!
-Śmiesz na mnie krzyczeć?!-podeszła do mnie i rzuciła mną  o podłoże.Była nie wyobrażalnie silna.
-Posłuchaj to jest mój świat a nie twój więc ja tu na kogoś krzyczę i wydaje polecenia!
Jej głos był tak doniosły że na bank wybiła by okna.
-Czego chcesz?-zadałam pytanie nie zmieniając tonu głosu.
-Kiedyś byłaś silniejsza -zignorowała moje pytanie.-Ale cóż widziałyśmy się parę wieków temu więc nie ma co się dziwić.
Wcale ie rozumiałam jej słów.
-Głupia ty , głupia.
-Nie znasz mnie więc nie możesz tak mówić.
Zaśmiała się z kpiną w głosie.
-Ty mi dyktujesz co mogę mówić a co nie?! Wiem więcej niż ty dowiesz się przez całe życie.Dam ci radę , lepiej trzymaj się od Jaka z daleka bo może przez ciebie stać się coś złego.-uśmiechnęła się.-I dam ci  potwierdzenie moich słów.
Chciałam spytać w jaki sposób ale mnie mi przerwała
-Na pewno będziesz wiedziała.
Obudziłam się cała spocona.Obok mnie nie było nikogo.Szukałam go w całym domu ale nie znalazłam.Poszłam się ubrać.Wybrałam długą niebieską bluzkę i  krótkie dżinsowe spodnie.Zaczęłam zastanawiać się nad tym snem. Nie mogła być to prawda.Wybiegłam z domu i pojechałam do szkoły.
Spotkałam tam Kristeen i Lu.
-Widziałyście Jaka?-spytałam 
-Nie.A co spodobał ci się ?-spytała Lu.
Zignorowałam to i zaczęłam szukać jego samochodu.Nagle ktoś złapał mnie za ramię.
-Naomi.-usłyszałam zdenerwowany  głos Chrisa.
-Tak?
-Jake jest w szpitalu , miał wypadek.-oznajmił mi.
To chyba było potwierdzenie tego co mówiła ta kobieta 













Brak komentarzy:

Prześlij komentarz