Rozdział 9

Rozdział 9

"Cała prawda"

Razem z Jakem pojechaliśmy do kina by choć na chwilę zapomnieć o wszystkim czego w ostatnim czasie się  dowiedzieliśmy.

Film był bardzo ciekawy choć i tak skupiałam się wyłącznie na moim wampirze.

-Może pojedziemy na plażę?-zaproponował Jake.

-Teraz?-zdziwiłam się.

-Tak.Pospacerujemy sobie.

-Okej.

Wsiedliśmy do samochodu i pojechaliśmy w stronę morza.Jechaliśmy bardzo krótko.

Wysiadając Jake złapał mnie w tali i powiedział:

-Nie wiem jak mogłem się wcześniej spotykać z kimś innym niż ty.Jesteś najpiękniejszą dziewczyną jaką kiedykolwiek spotkałem.

-To miał być tekst na  podryw?

Pokiwał głową.

-Coś ci to nie wyszło.-zażartowałam ale kiedy zobaczyłam jego wyraz twarzy dodałam.-Przecież żartuje.

W pewnej chwili naszła mnie ochota na pływanie.

Ściągnęłam swoją bluzkę i spodnie zostając tylko w bieliźnie.Wbiegłam do morza i od razu zanurkowałam. No cóż kochałam jak woda otula moje ciało.

Wynurzyłam się złapana przez Jake.

-Lubisz pływać co?-zapytał.

-Nie widać?

Nagle ból przeszył moją głowę.

-Koniec tego dobrego.-usłyszałam.-Już dość.

-Naomi , znowu Adair?-spytał mój chłopak biorąc mnie na ręce.

-Tak-wydukałam.

-Przez całe 500 lat cierpiałam.-krzyczała moja siostra.-Nie pozwolę byś była szczęśliwa!

Kiedy na chwilę otworzyłam oczy byłam już w samochodzie.

W pewnym momencie ogarnęła mnie ciemność.Leciałam tak w dół i w dół aż w końcu wylądowałam 

przy małym sklepiku.

Przechodzili tam dziwnie ubrani ludzie.

Nie spodziewanie zauważyłam w środku tego sklepu dziewczynę o długich lekko kręconych włosach koloru brąz i długiej niebieskiej sukni z fartuchem.To byłam ja!

Podeszłam bliżej.Patrząc na zero reakcji z jej strony wywnioskowałam że wcale mnie nie widzi.

-Dzień dobry.-usłyszałam na sobą znajomy głos.

W drzwiach stanął brunet w bogatym stroju. Rozpoznałam w nim Chrisa.

-Witam panicza.Mogę w czymś pomóc?

-Mam prośbę.Możesz mi pokazać prawy nadgarstek?

Moja druga ja podwinęła rękaw i odsłoniła znamię w kształcie pół księżyca.

-To ty!Jak ci na imię?-zapytał uradowany książę.-Król szukał cię 18 lat!

-Lucy , ale nic z tego nie rozumiem.

-Zrozumiesz kiedy pojedziesz ze mną do zamku.

Potem nastała ciemność .Kiedy obraz zaczął się wyostrzać znalazłam się w sali tronowej.

Moja stara ja weszła z Chrisem przez wielkie drewniane drzwi i zaczęła  kierować się  w stronę chudego , potężnie zbudowanego mężczyzny ze złotą koroną na głowie.

-Panie , znaleźliśmy ja.-powiedział uradowany książę.

Król wstał i podciągnął Lucy rękaw.Obejrzał ją dokładnie i przytulił mówiąc.

-Dziecko 18 lat cię szukałem.

Nagle do komnaty weszła śliczna młoda kobieta w złotej sukni z koronkami.

-Adair-pomyślałam i dalej czekałam na dalszy rozpęd akcji.

-Słyszałam że ją odnaleźli.-powiedziała moja siostra i spojrzała na moją dawną ja.

-Oh , jesteś taka podobna do mamy.-przytuliła ją.

Następnym urywkiem był bal z okazji mojego odnalezienia.

Na sali znajdowało się wielu arystokratów wraz ze swoimi towarzyszkami.

W pewnym momencie do sali wszedł blondyn bardzo bogato ubrany.  To był Jake!

Wszystko zaczęło się układać.

Podszedł do mnie i zaprosił do tańca.Nawet w postaci średniowiecznego mężczyzny robił wrażenie.

I znów inne wspomnienie.

Tym razem dawny Chris zaczął się do mnie zalecać. , lecz ja kochałam innego.

Nieoczekiwanie zobaczyłam jak mój przyjaciel a raczej jego poprzednik wlewa coś do napoju mojego ojca.Pewnie była to trucizna.Wyrwałam z rąk taty ów kieliszek i rozlewam.Chrisa zabijają nie z mojej ręki.Więc Adair kłamała! To nie była moja wina że go zabili.

Po chwili obejrzałam chyba najprzyjemniejszą część w moich wspomnieniach.Nastał ślub z Jakiem.

Miałam na sobie śliczną białą suknie.Na mojej twarzy malował się uśmiech.

Na weselu bawiliśmy się długo...bardzo długo.Kilka dni po nocy poślubnej weszłam do pokoju gdzie zastałam martwego Jaka.

Z mojego oka wypłynęły łzy.Nawet kiedy wiem że tak naprawdę nie straciłam mojego ukochanego coś we mnie bardzo za nim tęskni.

Gdy spojrzałam za siebie zauważyłam Adair z nożem w ręku.Była blada jak ściana.Zabiła mnie...po raz pierwszy.

Znów ogarnęła mnie ciemność.Ty razem wyszła z niej moja siostra.

-Teraz wiesz już wszystko-powiedziała.-To Chris był moim jedynym.

-To ty zmieniłaś go w wampira prawda?

-Tak.Już nigdy go nie stracę.Kiedy twoja dusza umrze, to ja zajmę jej miejsce.Spławie twojego kochasia i zajmę się swoimi sprawami.Będziemy z Chrisem szczęśliwi jak kiedyś I NIC NA TO NIE PORADZISZ!

Ocknęłam się w domu Jaka na sofie.Obok mnie stali mój przyjaciel i chłopak.

Nie zważając na to co mówią wstałam i oparłam się o okno.Byłam taka słaba.Nie mogłam utrzymać się na nogach.

Tu nie chodziło o Jaka i mnie. Adair najwyraźniej chciała pozbyć się mnie jak najszybciej.

Coś czułam że moja śmierć jest już bliska.