Rozdział 10
"Anioły stróże się znalazły"
Wieczorem zadzwoniłam do mamy powiedzieć że nie wrócę do domu na noc.Nie miałam też zamiaru zostać u Jaka.Jest wampirem i na pewno zobaczył by co ciąży mi na sumieniu.
Szłam tak chodnikiem i nawet nie wiedziałam dokąd idę.
Nagle usłyszałam jak ktoś woła mnie po drugiej stronie ulicy.Była to Luna.
-Naomi poczekaj!
Stanęłam trochę zszokowana.Od kilku tygodni nie rozmawiałyśmy ze sobą.
-Chciała bym z tobą porozmawiać.-podbiegła do mnie.
-To proszę , mów.
-Przepraszam za to że tak zareagowałam na to że ty i Jake jesteście parą.
-Naprawdę nie mogłam nic na to poradzić Lu.Kocham Jaka.
-Wow... powiedziałam to na głos komuś innemu niż mojemu chłopakowi?-pomyślałam.
-Rozumiem.Posłuchaj nie chce żeby jaki kol wiek chłopak już nigdy nas poróżnił.Jesteś moja przyjaciółką i zawsze nią zostaniesz.-powiedziała i wyciągnęła połowę serduszka gdzie było napisane "st sends "
Wyciągnęłam swoją połówkę i złączyłam ją z jej.

-Na zawsze?-spytała moja przyjaciółka.
-Na zawsze-odparłam i przytuliłam ją.
Byłam szczęśliwa bo w końcu będę mogła się komuś wygadać , chociaż z połowy swoich problemów.
-Może pójdziemy do mnie?-zaproponowała Luna.
-Jasne , a mogę zostać u ciebie na noc.Muszę komuś się wyżalić.
-Jasne zawsze jesteś u mnie mile widziana.-uśmiechnęła się.
-Dzięki.
Nie szłyśmy długo.Może to dlatego że przez całą drogę śmiałyśmy się ze wszystkiego (dosłownie).

Dom Luny był nie wielki lecz bardzo przytulny.Wchodząc byłeś w malutkim holu a potem salonie i kuchni.Zdjęłam buty i za namową mojej przyjaciółki poszłyśmy do niej.
Zawsze zazdrościłam jej jak fajnie urządzony ma swój pokój , choć dominował w nim kolor różu.

-No to opowiadaj co się dzieje.-powiedziała Lu.
-No cóż od czego tu zacząć.-usiadłam na krzesełku a ona na łóżku.
-Najlepiej od początku.
Zaczęłyśmy się śmiać ,ale był czas by w końcu spoważnieć.
-Nie uwierzysz ale moja mama mak kogoś.-odparłam.
-Nie...
-Tak.Przyłapaliśmy ją z Chrisem jak całowała się z kolega z pracy.
-Nie mów .. z Chrisem?
-No..ale obciach...a i jeszcze powiedziałam jej żeby zaprosiła tego swojego Romeo na kolację.
-Czemu?
-Nie chciałam jej zranić.
-Rozumiem też bym tak zrobiła.-pokiwała głową.
-Ale to jeszcze nie koniec.Moja mama zaproponowała bym zaprosiła też Jaka.
-Uuu to nie długo ślub....
-Przestań!
-Co?Tylko się z tobą przekomarzam.
-Jak zawszę.
-Takie już jesteśmy.
-Nie da się ukryć.
Nastała chwila ciszy aż w końcu odezwa się Lu.
-Wiesz co o tym myślę?-pokiwałam głową na znak że nie mam pojęcia.Nie byłam przecież wampirem-Że powinnaś poznać tego "kolegę".Może okaże się super gościem , i jak wyjdziesz na mąż nie będziesz się martwić że mama będzie umierać w samotności.
-Masz dla mnie jeszcze jakieś sugestie?-zapytałam.
-Więcej nie.
Nagle do drzwi ktoś zadzwonił.Razem z Luną byłyśmy bardzo ciekawe kto przyszedł o tej godzinie.
-Pójdę otworzyć-powiedziała Luna.
Usłyszałam głos Chrisa i..Jaka.
-Cześć...Co tu robicie?-spytała moja koleżanka.
-Szukamy Naomi.Jest u ciebie?
-Tak , wejdźcie.
Po chwili i drzwiach stanęły moje wampiry.Widząc ich miny zwróciłam się do Lu.
-Zostawisz nas na chwilę?
-Jasne.Pójdę zrobić nam coś do jedzenia.
Chłopaki zamknęli drzwi.
-Postanowiliśmy cię pilnować.W razie gdyby Adair znów zaatakowała.-zaczął Jake.
-Żartujecie chyba?! Nie ma mowy!Wykluczone.
-Naomi!-oburzył się mój chłopak.
Spojrzałam na Chrisa by choć on mnie poparł.
-Przykro mi ale Jake ma rację.-powiedział.
-Nie zgadzam się!Umiem sobie z nią porodzić-skłamałam.
-Nie umiesz!
-Po to tu przyszliście?!Żeby prawić mi morały!?
-Żadne morały!Chcemy tylko pomóc-odparł Jake.
Podeszłam do niego i powiedziałam
-Jeśli chcecie mi pomóc to dajcie mi spokój!!!!!!!!!!!!!!!-krzyknęłam.
-Naomi poczekaj!
Stanęłam trochę zszokowana.Od kilku tygodni nie rozmawiałyśmy ze sobą.
-Chciała bym z tobą porozmawiać.-podbiegła do mnie.
-To proszę , mów.
-Przepraszam za to że tak zareagowałam na to że ty i Jake jesteście parą.
-Naprawdę nie mogłam nic na to poradzić Lu.Kocham Jaka.
-Wow... powiedziałam to na głos komuś innemu niż mojemu chłopakowi?-pomyślałam.
-Rozumiem.Posłuchaj nie chce żeby jaki kol wiek chłopak już nigdy nas poróżnił.Jesteś moja przyjaciółką i zawsze nią zostaniesz.-powiedziała i wyciągnęła połowę serduszka gdzie było napisane "st sends "
Wyciągnęłam swoją połówkę i złączyłam ją z jej.
-Na zawsze?-spytała moja przyjaciółka.
-Na zawsze-odparłam i przytuliłam ją.
Byłam szczęśliwa bo w końcu będę mogła się komuś wygadać , chociaż z połowy swoich problemów.
-Może pójdziemy do mnie?-zaproponowała Luna.
-Jasne , a mogę zostać u ciebie na noc.Muszę komuś się wyżalić.
-Jasne zawsze jesteś u mnie mile widziana.-uśmiechnęła się.
-Dzięki.
Nie szłyśmy długo.Może to dlatego że przez całą drogę śmiałyśmy się ze wszystkiego (dosłownie).
Dom Luny był nie wielki lecz bardzo przytulny.Wchodząc byłeś w malutkim holu a potem salonie i kuchni.Zdjęłam buty i za namową mojej przyjaciółki poszłyśmy do niej.
Zawsze zazdrościłam jej jak fajnie urządzony ma swój pokój , choć dominował w nim kolor różu.
-No to opowiadaj co się dzieje.-powiedziała Lu.
-No cóż od czego tu zacząć.-usiadłam na krzesełku a ona na łóżku.
-Najlepiej od początku.
Zaczęłyśmy się śmiać ,ale był czas by w końcu spoważnieć.
-Nie uwierzysz ale moja mama mak kogoś.-odparłam.
-Nie...
-Tak.Przyłapaliśmy ją z Chrisem jak całowała się z kolega z pracy.
-Nie mów .. z Chrisem?
-No..ale obciach...a i jeszcze powiedziałam jej żeby zaprosiła tego swojego Romeo na kolację.
-Czemu?
-Nie chciałam jej zranić.
-Rozumiem też bym tak zrobiła.-pokiwała głową.
-Ale to jeszcze nie koniec.Moja mama zaproponowała bym zaprosiła też Jaka.
-Uuu to nie długo ślub....
-Przestań!
-Co?Tylko się z tobą przekomarzam.
-Jak zawszę.
-Takie już jesteśmy.
-Nie da się ukryć.
Nastała chwila ciszy aż w końcu odezwa się Lu.
-Wiesz co o tym myślę?-pokiwałam głową na znak że nie mam pojęcia.Nie byłam przecież wampirem-Że powinnaś poznać tego "kolegę".Może okaże się super gościem , i jak wyjdziesz na mąż nie będziesz się martwić że mama będzie umierać w samotności.
-Masz dla mnie jeszcze jakieś sugestie?-zapytałam.
-Więcej nie.
Nagle do drzwi ktoś zadzwonił.Razem z Luną byłyśmy bardzo ciekawe kto przyszedł o tej godzinie.
-Pójdę otworzyć-powiedziała Luna.
Usłyszałam głos Chrisa i..Jaka.
-Cześć...Co tu robicie?-spytała moja koleżanka.
-Szukamy Naomi.Jest u ciebie?
-Tak , wejdźcie.
Po chwili i drzwiach stanęły moje wampiry.Widząc ich miny zwróciłam się do Lu.
-Zostawisz nas na chwilę?
-Jasne.Pójdę zrobić nam coś do jedzenia.
Chłopaki zamknęli drzwi.
-Postanowiliśmy cię pilnować.W razie gdyby Adair znów zaatakowała.-zaczął Jake.
-Żartujecie chyba?! Nie ma mowy!Wykluczone.
-Naomi!-oburzył się mój chłopak.
Spojrzałam na Chrisa by choć on mnie poparł.
-Przykro mi ale Jake ma rację.-powiedział.
-Nie zgadzam się!Umiem sobie z nią porodzić-skłamałam.
-Nie umiesz!
-Po to tu przyszliście?!Żeby prawić mi morały!?
-Żadne morały!Chcemy tylko pomóc-odparł Jake.
Podeszłam do niego i powiedziałam
-Jeśli chcecie mi pomóc to dajcie mi spokój!!!!!!!!!!!!!!!-krzyknęłam.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz